آکادمی ایمپلنتینو

چه زمانی باید ایمپلنت دندانی را خارج کرد؟

راهنمای کامل خارج کردن ایمپلنت ناموفق

آیا همه ایمپلنت‌های ناموفق باید خارج شوند؟ با دلایل خارج کردن ایمپلنت، روش‌های برداشت فیکسچر و جدیدترین یافته‌های علمی آشنا شوید.

چه زمانی باید ایمپلنت دندانی را خارج کرد؟

اگرچه ایمپلنت دندانی یکی از موفق‌ترین درمان‌های دندانپزشکی محسوب می‌شود، اما در برخی شرایط ممکن است حفظ ایمپلنت امکان‌پذیر نباشد و خارج کردن آن به بهترین گزینه درمانی تبدیل شود.

بررسی علمی منتشر شده در سال 2025 نشان می‌دهد که شکست ایمپلنت معمولاً نتیجه ترکیبی از عوامل بیولوژیک، مکانیکی و شرایط بیمار است. همچنین روش‌های متعددی برای برداشت ایمن ایمپلنت‌های ناموفق معرفی شده‌اند.

چه عواملی باعث از دست رفتن ایمپلنت می‌شوند؟

مطالعه حاضر نشان می‌دهد شکست ایمپلنت معمولاً در دو گروه اصلی قرار می‌گیرد:

شکست زودهنگام

این نوع شکست قبل از تکمیل استئواینتگریشن رخ می‌دهد.

شایع‌ترین دلایل:

سیگار
دیابت کنترل نشده
کیفیت ضعیف استخوان
خطاهای جراحی
سابقه رادیوتراپی
پریودنتیت فعال

این عوامل مانع اتصال مناسب استخوان به سطح ایمپلنت می‌شوند.

شکست دیرهنگام

گاهی ایمپلنت سال‌ها عملکرد مناسبی دارد اما بعدها دچار مشکل می‌شود.

علل مهم عبارت‌اند از:

پری‌ایمپلنتایتیس
نیروهای اکلوزالی بیش از حد
موقعیت نامناسب ایمپلنت
مشکلات پروتزی
برخی داروها
تحلیل استخوان اطراف فیکسچر

پری‌ایمپلنتایتیس یکی از پرتکرارترین دلایل شکست دیررس گزارش شده است.

چه زمانی خارج کردن ایمپلنت ضروری است؟

در بسیاری از موارد ابتدا تلاش می‌شود ایمپلنت حفظ شود؛ اما در شرایط زیر خارج کردن فیکسچر ممکن است اجتناب‌ناپذیر باشد:

لق شدن ایمپلنت

اگر استئواینتگریشن از بین رفته باشد، ایمپلنت ثبات خود را از دست می‌دهد.

تحلیل شدید استخوان

در موارد پیشرفته پری‌ایمپلنتایتیس گاهی استخوان کافی برای حفظ ایمپلنت باقی نمی‌ماند.

شکستگی ایمپلنت

شکستگی بدنه فیکسچر یکی از جدی‌ترین عوارض محسوب می‌شود.

قرارگیری نامناسب

گاهی موقعیت نامناسب ایمپلنت مانع ساخت پروتز استاندارد می‌شود.

روش‌های خارج کردن ایمپلنت

بررسی 388 مطالعه منتشرشده نشان داد که چند روش اصلی برای برداشت ایمپلنت وجود دارد.

1. Reverse Torque

در این روش تلاش می‌شود ایمپلنت با اعمال گشتاور معکوس از استخوان خارج شود.

مزایا:

کم‌تهاجمی
حفظ حداکثری استخوان
مناسب برای بسیاری از موارد
2. Trephine Bur

متداول‌ترین روش گزارش‌شده در مطالعات علمی است. در این تکنیک از فرزهای استوانه‌ای مخصوص برای خارج کردن ایمپلنت استفاده می‌شود.

3. Piezo Surgery

در برخی موارد از دستگاه‌های اولتراسونیک برای برداشت کنترل‌شده ایمپلنت استفاده می‌شود.

4. Laser Assisted Removal

روش‌های مبتنی بر لیزر هنوز کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند اما توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده‌اند.

آیا بعد از خارج کردن ایمپلنت می‌توان دوباره ایمپلنت گذاشت؟

در بسیاری از بیماران پاسخ مثبت است.

پس از:

درمان عفونت
بازسازی استخوان در صورت نیاز
اصلاح عوامل خطر

امکان کاشت مجدد ایمپلنت وجود دارد.

البته موفقیت درمان دوم به علت شکست اولیه و شرایط استخوان بیمار بستگی دارد.

چگونه احتمال خارج کردن ایمپلنت را کاهش دهیم؟

موفقیت طولانی‌مدت ایمپلنت تنها به جراحی وابسته نیست.

عوامل مهم عبارت‌اند از:

انتخاب فیکسچر مناسب
دستیابی به پایداری اولیه مطلوب
رعایت اصول استئواینتگریشن
طراحی صحیح پروتز
کنترل بیماری‌های لثه
مراجعات منظم دوره‌ای

مطالعات نشان می‌دهند بسیاری از شکست‌های ایمپلنت قبل از لق شدن، علائم هشداردهنده‌ای دارند که با تشخیص زودهنگام قابل کنترل هستند.

نظر متخصصان Implantinno

در تجربه بالینی، اکثر ایمپلنت‌هایی که نیاز به خارج شدن پیدا می‌کنند، ماه‌ها قبل علائم هشداردهنده داشته‌اند. مهم‌ترین عامل موفقیت درمان، ایجاد پایداری اولیه مناسب و تکمیل موفق استئواینتگریشن است.

به همین دلیل انتخاب فیکسچرهایی با طراحی رزوه مناسب، سطح پیشرفته و قطعات پروتزی استاندارد اهمیت ویژه‌ای دارد. سیستم Biotem AR با طراحی رزوه‌های تهاجمی و سطح SLA به دستیابی بهتر به ثبات اولیه کمک می‌کند و یکی از گزینه‌های پرکاربرد در درمان‌های روزمره ایمپلنتی محسوب می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *